Durk is een stille man die in zijn stilte soms zelfs wat verdrietig oogt. Hij hield van buiten zijn, met name van lange wandelingen en zeilen. Toch heeft hij, toen hij een tijd geleden in het tehuis kwam, moeten accepteren dat hij nu volledig van de zorg en daarmee van de hulp van anderen afhankelijk is.
Hij werkt goed met de zorgverleners mee maar vindt het desondanks moeilijk en soms zelfs wat gênant dat er zo veel verschillende hulpmiddelen en mensen nodig zijn om hem te helpen. Soms ziet hij het nut van de oefeningen er niet meer zo van in, maar probeert ze elke dag toch maar weer te doen.
Durk is een stille man die in zijn stilte soms zelfs wat verdrietig oogt. Hij hield van buiten zijn, met name van lange wandelingen en zeilen. Toch heeft hij, toen hij een tijd geleden in het tehuis kwam, moeten accepteren dat hij nu volledig van de zorg en daarmee van de hulp van anderen afhankelijk is.
Hij werkt goed met de zorgverleners mee maar vindt het desondanks moeilijk en soms
zelfs wat gênant dat er zo veel verschillende hulpmiddelen en mensen nodig zijn om hem
te helpen. Soms ziet hij het nut van de oefeningen er niet meer zo van in, maar probeert ze elke dag toch maar weer te doen.
Durk is een stille man die in zijn stilte soms zelfs wat verdrietig oogt. Hij hield van buiten zijn, met name van lange wandelingen en zeilen. Toch heeft hij, toen hij een tijd geleden in het tehuis kwam, moeten accepteren dat hij nu volledig van de zorg en daarmee van de hulp van anderen afhankelijk is.
Hij werkt goed met de zorgverleners mee maar vindt het desondanks moeilijk en soms zelfs wat gênant dat er zo veel verschillende hulpmiddelen en mensen nodig zijn om hem te helpen. Soms ziet hij het nut van de oefeningen er niet meer zo van in, maar probeert ze elke dag toch maar weer te doen.
